piątek, 30 września 2011

Jesienna dynia

Dania z dynią nie tylko dla milusińskich

Amerykanie przyrządzają ją w Halloween na szereg różnych sposobów. U nas kultura ta nie jest tak popularna, niemniej jednak ten pokaźnych rozmiarów owoc warto wpleść do swojego menu, a powodów jest kilka. Dynia bowiem to istne źródło witamin.
 
Niedoceniana w polskiej kuchni, skrywa w sobie całe bogactwo składników odżywczych, jakich nasz organizm potrzebuje. Przede wszystkim zawiera witaminy z grupy B, a także A, PP i E, zwaną często witaminą młodości, oraz takie pierwiastki, jak żelazo, magnez, cynk, fosfor i potas. Owoc dyni jest także źródłem betakarotenu i błonnika. Zawarta w nim lecytyna wspomaga układa nerwowy.
Wiele korzyści przynosi także jedzenie pestek dyni. Mają one bowiem pozytywny wpływ na kondycję naszych włosów i paznokci, a także przyczyniają się do zachowania prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Ponadto dynia zapobiega powstawaniu miażdżycy i prostaty.
 

Jakby tego było mało, warto wiedzieć, że dynia jest mało kaloryczna (w 100 g znajduje się tylko ok. 15 kcal). Należy więc wpisać ją na listę zakupów, jeśli wybieramy się do sklepu po składniki naszej diety. Podobnie jak arbuz, dynia składa się w 90% z wody, więc jedząc ją szybko, odczuwamy przyjemne uczucie pełności w żołądku i nie przybywa nam dodatkowych centymetrów tu i ówdzie.

Mimo wszystko najczęściej dynia przyrządzana jest w dziecięcym menu, zarówno na słodko, jak i jako danie obiadowe z udziałem mięs i w towarzystwie innych warzyw.

Dyniowe placuszki
Składniki:
- 30 dag dyni
- 2 jabłka
- kilka łyżek mąki
- żółtko
- łyżeczka cukru
- szczypta soli
- cukier puder do posypania
Sposób przygotowania: Dynię umyj, obierz, zetrzyj na tarce. Jabłka umyj, obierz, wydrąż gniazda nasienne, zetrzyj na tarce, dodaj mąkę, by otrzymać ciasto o konsystencji śmietany. Żółtko utrzyj z cukrem, dosyp sól, dodaj do ciasta, wymieszaj. Smaż placki z obu stron. Wyłóż na talerz. Gdy ostygną, posyp je cukrem.

środa, 28 września 2011

Chipsy? a może CZIPSY?


W chipsach nie ma nic zdrowego. To niezaprzeczalne. Jednak nasze dzieci je uwielbiają i z tym również nie można dyskutować. Jak pogodzić te dwie sprawy? Zrobić domowe chipsy. Dzięki temu unikniesz wielu konserwantów, które są dodawane do tego przysmaku. Niewielkie to pocieszenie, ale zawsze coś. Takie, zrobione własnymi rękami, chipsy paprykowe robią też furorę na imprezach.

Przygotuj:
1 kg ziemniaków
olej do smażenia
sodką i ostrą paprykę
sól

Krok 1
Domowe chipsy nie są zbyt skomplikowanym daniem. Zacznij od obrania ziemniaków i ich pokrojenia w cienkie plasterki.

Krok 2
Ten przepis na domowe chipsy przewiduje, że mają być smażone w dużej ilości oleju. Rozgrzej go w brytfannie i wrzuć ziemniaki.

Krok 3
Smaż chipsy na złoty kolor, a po wyjęciu odsącz z tłuszczu.

Krok 4
Wymieszaj przyprawy i dopraw nimi gorący przysmak dla dzieci.

SMACZNEGO!

poniedziałek, 26 września 2011

Przede wszystkim użyteczność

Kiedy nie potrafisz rozstać się z patelnią i garnkiem, warto usiąść i zastanowić się co tracisz poprzez swoje przyzwyczajenie i konserwatyzm kulinarny. Z dnia na dzień powstają setki nowych modeli patelni, grilli, garnków i nowoczesnych sprzętów AGD, wiele z nich to jedynie nowy design, a wnętrze to samo, lub całkowicie nieprzydatne gadżety kuchenne. Jednak pośród stosu różności są także artykuły dzięki którym życie staje się prostsze, zdrowsze, są one nie tylko stworzone by ułatwić i uprzyjemnić gotowanie w kuchni, ale właśnie takie są.


Urządzeniem, które zostało zaprojektowane z myślą o osobach które nie tylko lubią nowości i gadżety, ale także o tych którzy nie przepadają za gotowaniem, a uwielbiają jeść smacznie, szybko i zdrowo przy okazji. Wiele osób, których pasją jest gotowanie również przekonuje się do wygody użytkowania Varadero, kiedy jedynie czas przygotowania nie jest w tym wypadku istotny, a jakość potraw i komfort ich przyrządzania. Varadero posiadając liczne zalety gwarantuje, iż każda osoba znajdzie dla siebie tą której poszukuje, lub która wpływa na pozytywne opinie właśnie o Varadero.

środa, 21 września 2011

Savoir vivre - wznoszenie toastów

Czasem trzeba wznieść toast na przyjęciu, innym razem na ślubie. Dobrze więc wiedzieć, jak to robić, aby nie nabawić się wstydu.
Wznoszenie toastów ma za sobą długą tradycję. Często osoba wznosząca toast, stuka się kieliszkiem z inną. Życzy także szczęścia, czy zdrowia. Czasem wznosi toast w konkretnej intencji. Pozostali uczestnicy dołączają się do życzeń lub wyrażają aprobatę.
Tak to wygląda dzisiaj. Jednak, jak się okazuje nie jest do końca zgodne z regułami savoir-vivru. Zacznijmy jednak od historii. Zwyczaj wznoszenia toastów wywodzi się najprawdopodobniej ze starożytnych obrządków religijnych. Grecy i Rzymianie w czasie posiłków przypijali do swoich bogów i zmarłych przodków. Później zaczęto także pić za zdrowie ludzi żyjących.


W Polsce tradycja wznoszenia toastów została zapoczątkowana prawdopodobnie za czasów króla Zygmunta I Starego. Z czasem upowszechniła się ona także na dworach magnackich, a także wśród szlachty i mieszczaństwa.
Na dworach szlacheckich po wzniesieniu toastu podawano kielich sąsiadom. Niektórzy szlachcice twierdzili jednak, że nikt nie jest godzien pić po nich z tego samego kielicha, więc zdarzało im się rzucać kielichem o ziemię, bądź rozbijać go o własną głowę.
Dziś jednak niewiele osób wie, jak się powinno wznosić toasty. A ważny jest nie tylko sposób, ale i kolejność. Przede wszystkim toastów nie powinno się wznosić wódką.  Nie powinny być też wygłaszane na początku przyjęcia.
W tradycji weselnej ważna jest też kolejność wznoszenia toastów. Pierwszy toast wznosi bowiem ojciec panny młodej. Po nim może to zrobić ojciec pana młodego lub sam pan młody. Następnie głos mogą zabrać świadkowie lub seniorzy obu rodzin. 
Na koniec ciekawostka, która zapewne was zdziwi. Podczas wygłaszania toastu nie powinno się trzymać w dłoni kieliszka. Z podniesieniem i "wychyleniem" go należy poczekać do końca swojej przemowy.
 
źródło: www.jejkuchnia.pl

poniedziałek, 19 września 2011

Smakowite muchomorki nie tylko dla dzieci

apetyczna przekąska na śniadanie, kolację, w dodatku smaczna i zdrowa to muchomorki z jajka i warzyw, nadają się dla niejadków, jak i lubiących kosztować ciekawie podane posiłki, niekoniecznie dla dzieci :)
Muchomorki
Przepis pochodzi z książki kucharskiej TO LUBIĘ.
Składniki na 4 porcje



4 jaja ugotowane na twardo
2 pomidory
majonez do dekoracji
liście sałaty lub plastry zielonego ogórka ze skórką
Przygotowanie:
Ugotowane jaja ustawić na liściach sałaty lub ogórku , pomidory przekroić na połowę, następnie czasze pomidorów ułożyć na jajach i udekorować kropkami z majonezu, można podawać w towarzystwie sałatek oraz ozdabiać według uznania szczypiorkiem, smacznego

Kilka słów teorii o tym co na talerzu

To, ze jedzenie jest ogromną przyjemnością, to pewne, ale pożywienie to również źródło składników odżywczych. Najważniejsze składniki pokarmowe to: białka, tłuszcze, węglowodany, błonnik, witaminy, oraz składniki mineralne.

BIAŁKA
z uwagi na źródło pochodzenia, dzielimy na roślinne i zwierzęce. "Cegiełkami", z których zbudowane jest białko, są aminokwasy. Białka przyswajane z roślin nie zawsze zawierają wszystkie niezbędne aminokwasy, dlatego uznaje się je za niepełnowartościowe, i tylko białka z produktów zwierzęcych zawierają wszystkie niezbędne aminokwasy, i są w pełni wartościowe.
Wysokiej jakości białka pochodzą z jaj, mleka i produktów mlecznych, mięsa, drobiu, ryb oraz soi. Białek niskiej wartości dostarczają nasiona roślin strączkowych, orzechy, ryż, kasze, chleb, makaron i ziemniaki. Organizm człowieka najlepiej wykorzystuje mieszanką białek roślinnych i zwierzęcych, dlatego w posiłkach należy je łączyć. Przykładem dobrego połączenia jest np. ryż na mleku, fasolka po bretońsku, czy gołąbki z ryżem i mięsem.

TŁUSZCZE ze względu na pochodzenie dzielimy na roślinne(płynne) i zwierzęce (stałe). Tłuszcze zwierzęce zawierają dużo nasyconych kwasów tłuszczowych, który wpływają niekorzystnie na zdrowie. Natomiast tłuszcze roślinne zawierają nie tylko więcej nienasyconych kwasów tłuszczowych, ale również witaminę E. Obecność w diecie nasyconych kwasów tłuszczowych nie jet konieczna, ponieważ organizm potrafi sam je wytwarzać. Natomiast niezbędne wielonienasycone kwasy tłuszczowe muszą być dostarczane z pożywieniem.
Wielonienasycone kwasy tłuszczowe oraz ich pochodne omega-6 i omega-3 występują w olejach roślinnych.
Dobrym źródłem kwasów omega-6 jest olej słonecznikowy, kokosowy, kukurydziany, oliwa z oliwek, natomiast omega-3 występują w soi, oleju rzepakowym, lnianym , orzechach włoskich i tłustych rybach. Kwasy te zapobiegają powstawaniu chorób krążenia, zwłaszcza miażdżycy, zapobiegają nadciśnieniu tętniczemu krwi, zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego. Kwasy omega-6 pomagają obniżać poziom tzw. złego cholesterolu, natomiast omega-3 obniżają przede wszystkim poziom trójglicerydów.

Jednak UWAGA! podczas smażenia na olejach bogatych w kwasy nienasycone, np. olej słonecznikowy czy sojowy, powstają związki miażdżycotwórcze! i rakotwórcze!. Z tego względu należy spożywać je na surowo, natomiast do pieczenia czy smażenia należy wybierać najlepiej oliwę z oliwek, a ewentualnie olej rzepakowy.

WĘGLOWODANY występują pzede wszystkim w produktach pochodzenia roślinnego. Dziela się na proste- występujące w cukrze i wyrobach cukierniczych, owocach, sokach, dżemach, i miodzie, oraz złożone-których źródłem są produkty zbożowe, jak pieczywo, makarony, kasze, płatki zbożowe, nasiona roślin strączkowych, warzywa korzeniowe i ziemniaki.

Podstawą prawidłowo zestawionej diety powinny być produkty zbozowe, natomiast (niestety) do minimum powinny zostać ograniczone cukry proste w postaci cukierków, ciast, dżemów, inne przetwory z dużą dawką cukru.

Gdy w naszej diecie bedzie zbyt mało węglowodanów złożonych może dojść do nieprawidłowego spalania kwasów tłuszczowych, i powstawania związków, które zakwaszaja organizm, co jest bardzo niebezpieczne dla zdrowia.

Ze spożyciem wglowodanów ściśle wiąże się spożycie włókna pokarmowego zwanego błonnikiem.
BŁONNIK -jest węglowodanem złożonym, występującym w produktach roślinnych. Nie ulega trawieniu i wchłanianiu w przewodzie pokarmowym, nie może więc być źródłem energii, lecz odgrywa bardzo ważna rolę w przebiegu różnych procesów metabolicznych.

Za dobre źródło błonnika uważa się owoce jagodowe oraz suszone, a także wrzywa kapustne i korzeniowe, ziarna zbóż, otręby owsiane, grube kasze, pieczywo razowe oraz nasiona roślin strączkowych.

Pokarmy bogate w błonnik pobudzaja wydzielanie śliny, wiążą nadmiar kwasu solnego w żołądku, tworzą korzystne podłoże dla rozwoju prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach, oraz przyspieszają wypróżnianie. Ponadto pęczniejąc w żołądku zwiększają uczucie sytości i hamują uczucie głodu. Błonnik obniża też zawartość cholesterolu w surowicy krwi, chroni nowotworami jelita grubego oraz sutka. Jest niezbędny w profilaktyce i leczeniu otyłości, miażdżycy, cukrzycy oraz kamicy żółciowej.

Zbyt duże spożycie błonnika może wywierać niekorzystne skutki. Zmniejsza bowiem przyswajalność niektórych składników mineralnych, takich jak wapń, żelazo, magnez, oraz witamin.

Jeżeli jednego dnia zjemy 2 razowe, wielo ziarniste bułeczki, jabłko i świeżą surówkę z kapusty do obiadu, będzie to wystarczająca porcja błonnika.

WITAMINY- należą do niezbędnych składników codziennego pożywienia. Organizm człowieka nie posiada zdolności wytwarzania większości witamin, dlatego muszą być dostarczone w odpowiednich ilościach każdego dnia

Ze względu na właściwości fizykochemiczne witaminy można podzielić na rozpuszczalne w tłuszczach lub w wodzie. Do rozpuszczalnych w tłuszczach należą witaminy A, D, E oraz K. Pozostałe witaminy należą do grupy rozpuszczalnych w wodzie i , poza witaminą B12, nie mogą być magazynowane w organizmie

piątek, 16 września 2011

Uniwersalizm Varadero


Jak to możliwe, że dwie płyty grzewcze potrafią i gotować i smażyć przeróżne potrawy, mięsa, warzywa, jak zrobić placek między płytami Varadero? Jak ugotować zupę, lub zrobić gofry? Co z daniami na parze? Te pytania nasuwają się często jako pierwsze widząc niepozornie wyglądające urządzenie przypominające na tzw „oko” zwyczajny elektryczny grill kontaktowy. Oczywiście Varadero to również grill i przede wszystkim grill, jednak dzięki zastosowaniu wielu dodatkowych akcesoriów dołączonych do urządzenia można w nim przygotować prawie każdą potrawę bez większego trudu. Nie jest tajemnica, iż do gotowania zupy lub gotowania na parze, a także pieczenia ciasta użyjemy brytfanny, natomiast dusząc mięso lub warzywa, jak i rybę przyda się nam ramka zwiększająca dystans między płytami. Aby korzystać swobodnie z dodanych akcesoriów nie trzeba posiadać wiedzy i umiejętności, wykorzystanie ich należy do bardzo intuicyjnych czynności pozwalających nie tylko na przygotowanie tradycyjnym sposobem, ale liczne eksperymenty kuchenne.
Tajemnicą sukcesu udanego gotowania w Varadero jest delikatne zwilżenie olejem płyt przed ich nagrzaniem, aczkolwiek technicznie nie ma przeciwwskazań by nie używać w ogóle oleju, oliwy, tłuszczu.
Jak z każdym sprzętem, nie tylko kuchennym bywa, wymaga oswojenia się i dojścia do wprawy w użytkowaniu, dlatego też Varadero na samym początku może nasuwać wiele pytań i wątpliwości, które dystrybutor stara się rozwiać poprzez załączenie wskazówek użytkownika, instrukcje obsługi oraz dostęp do linii serwisowej.