Kulinarna podróż dookoła świata - Etap XIII - ARGENTYNA

Argentyna – państwo, którego nazwa pochodzi od łacińskiego słowa argentum, czyli srebro. Do przybycia Europejczyków w XVI wieku terenami obecnej Argentyny władali Indianie. To właśnie oni srebrem obdarowywali rozbitków.

Do XVIII wieku tereny obecnej Argentyny należały do wicekrólestwa Peru.

O ile historia Argentyny jest fascynująca i warto poświęcić chwilę, aby ją poznać bliżej, o tyle kuchnia niestety bardzo uległa wpływom Europy. Dawna tradycyjna kuchnia Indian praktycznie nie istnieje. Jedną z niewielu potraw
do dziś przygotowywanych jest humita, – czyli omlet z puree i warzyw (kukurydzy, papryki, ziemniaków).

Argentyńczycy z racji położenia geograficznego w swoim menu mają bogaty wybór owoców morza, które przyrządzane są w taki sam sposób, jak
w krajach Basenu Morza Śródziemnego.

Bardzo widoczne są tam wpływy kuchni włoskiej – gnocchi, spaghetti, ravioli
i lasagne, oraz hiszpańskiej – tortille, puchero. Dużym powodzeniem cieszą się francuskie bagietki. W kuchni argentyńskiej można znaleźć również polskie akcenty. Chinchulines, czy tripa gorda, czyli flaki i flaczki, oraz morcilla – rodzaj kaszanki, z tą różnicą, że kaszę zastąpiono orzechami włoskimi i rodzynkami.

Popularną forma spędzania czasu jest grill (asado). Argentyńczycy spożywają ogromne ilości grillowanego mięsa. Najczęściej jest to wołowina marynowana w specjalnym czosnkowo-ziołowym sosie.

Argentyńczycy jedzą też kiełbaski (chorizo), kaszanki, nerki wołowe oraz cielęce, żeberka. Tradycyjne w kuchni argentyńskiej występują często też różnego rodzaju sałatki
i pierogi - (empanadas) nadziewane np. wołowina, serem i warzywami.

Natomiast niewątpliwie Argentyńczycy maja słabość do deserów. Najpopularniejszym są pastelles, słodkie pierożki z nadzieniem śmietankowo-karmelowym.

Argentyna słynie na świecie z wybornych win – wielu koneserów uważa,
że argentyńskie trunki nie mają sobie równych. Natomiast niewątpliwie najsłynniejszym napojem, znanym już na całym świecie i chętnie pijanym jest yerba mate – rodzaj specyficznej herbaty, którą parzy się i piją w szczególny sposób.

Aby poczuć się jak w Argentynie, proponuję przygotować:

Empanadas z kurczakiem

Ciasto:

·                    1, 5 szklanki maki,

·                    110 g masła,

·                    1/2 łyżeczki soli,

·                    1 jajko,

·                    3 łyżki wody.

Farsz:

·                    2 piersi z kurczaka,

·                    2 małe cebulki,

·                    2 ząbki czosnku,

·                    oliwa z oliwek,

·                    1, 5 szklanki startego sera havarti,

·                    2 łyżeczki przyprawy do grilla.

poza tym:

·                    1 jajko do smarowania,

·                    garść sera do posypania,

·                    1 łyżeczka płatków chili do posypania,

·                    woda do zlepiania pierożków,

·                    sos do maczania – np. salsa

Mąkę zagniatamy z solą, masłem, jajkiem i wodą, tak, by powstało elastyczne ciasto. Z ciasta formujemy kulkę, wkładamy do woreczka
i pozostawiamy w lodówce na pół godzinki.

Kurczaka kroimy w małą kosteczkę, cebulę w piórka, czosnek drobno siekamy.
Na rozgrzanej do 250 stopni płycie smażymy kurczaka z cebulą i czosnkiem – dodajemy przyprawę do grilla, mieszamy i studzimy.

Ciasto dzielimy na 3 części. Wałkujemy cieniutkie placki (podsypując mąką), wycinamy kółka, nakładamy łyżkę farszu i łyżeczkę startego sera
na każde. Mocząc brzegi ciasta wodą zlepiamy pierogi i odkładamy je
na posypaną mąką blaszkę.

Gdy wszystkie empanadas będą gotowe, smarujemy je rozmąconym jajkiem
i posypujemy odrobiną sera i płatków chili. Zapiekamy w brytfannie
w temperaturze 200 stopni do uzyskania lekko złotego koloru.

Podajemy na ciepło z sałatką lub sosem salsa.

WĄTRÓBKA, czyli zapobiegamy anemii.

Wątróbka jest specyficznym rodzajem mięsa. Jedni ją uwielbiają, inni nie znoszą.
Dla niezdecydowanych  kilka informacji, które pomogą się określić.

Wątróbka to jedno z najbogatszych źródeł łatwo przyswajalnego żelaza i  witaminy B12, oraz całkiem spora dawka witaminy B9, zwanej kwasem foliowym. Połączenie właśnie tych trzech, tak potrzebnych naszemu organizmowi składników ma znaczący wpływ
na wytwarzanie czerwonych krwinek. Stąd nie bez powodu osobom ze skłonnościami
do anemii, w których organizmie regularnie brakuje żelaza zaleca się spożywanie tego właśnie mięsa.

Wątróbka – nie dla każdego.

Wątróbka zawiera sporą ilość cholesterolu.  W związku z tym, nie należy przesadzać. Jeden posiłek tygodniowo z jej uczestnictwem w pełni zaspokaja potrzeby naszego organizmu.  Jeśli cierpisz na nadmiar cholesterolu wyklucz ją ze swojego menu.

Wątróbka nie jest również zalecana kobietom w ciąży, bądź planującym poczęcie. Wynika to z faktu, iż duża zawartość witaminy A może powodować uszkodzenia płodu.

Pamiętajmy o kilku zasadach, które pomogą nam zjeść dobry i zdrowy posiłek.

Wątróbka ma krótki termin przydatności do spożycia. Dlatego możemy przechowywać ją w lodówce maksymalnie 2 dni. Ważne jest również, aby była zapakowana
w papier. Trzymanie wątróbki w foliowym woreczku powoduje, że traci ona witaminę A, która jest wrażliwa na światło.

Koniecznie jedzmy wątróbkę z sałatą, czy jabłkami. Obecne w tym mięsie nienasycone kwasy tłuszczowe wspomagają przyswajanie witamin zawartych w tych właśnie dodatkach.

A żeby móc szybko przygotować danie, które będzie zdrowe i smaczne jednocześnie – przepis.

WĄTRÓBKA PO BERLIŃSKU:

Składniki na 4 porcje

• 4 plastry wątróbki (każdy po 15 dag)
• 2 duże cebule
• 2 duże jabłka
• 3 łyżki maki
• 10 dag masła
• 1 łyżeczka soli

Etapy przygotowania

1. Wątróbkę oczyścić z błon, umyć, odsączyć. 
2. Jabłka obrać, wydrążyć gniazda i pokroić w ósemki.
3. Rozgrzać Varadero do 200 stopni. 1/3 masła roztopić, obsmażyć jabłka z obu stron
   na jasnobrązowy kolor. Zdjąć z płyty i odstawić w cieple miejsce.
4. Pokrojoną w plastry cebulę podsmażyć na brązowo na pozostałym tłuszczu.  
5. Usunąć resztki tłuszczu z płyt.
6. Wątróbkę obtoczyć w mące. 
7. Resztę masła roztopić na płytach i smażyć wątróbkę 1-2 minuty z każdej strony polewając masłem.
8. Wątróbkę oprószyć pieprzem i solą, ułożyć na podgrzanym półmisku. 
9. Obłożyć wątróbkę jabłkami oraz cebulą. Całość ozdobić natką.

SMACZNEGO

Kulinarna podróż dookoła świata - Etap XII - AUSTRALIA

Cudowne państwo, które zasięgiem terytorialnym obejmuje najmniejszy kontynent świata, wyspę Tasmanię i inne znacznie mniejsze wyspy na Oceanie Indyjskim i Spokojnym.

Australia, jaki wiele innych zakątków świata została odkryta przez poszukiwaczy. W tym przypadku Brytyjczyków, którzy napotkali na tym kontynencie pokłady złota. To właśnie ten kruszec przyciągnął tam pierwszych osadników. Ludność napływowa szybko wprowadziła swoje prawa i zwyczaje. Dziś rdzenni mieszkańcy Australii – Indianie zamieszkują rezerwaty.

Brytyjczycy, jako pierwsi zaludnili Australię, więc siłą rzeczy właśnie kuchnia brytyjska dominowała w jadłospisach. Kotlety, niedzielna pieczeń, gotowane warzywa, jednym słowem niezbyt wyrafinowane menu.

Na szczęście dla podniebień osób odwiedzających Australię, wiele się zmieniło w ostatnich latach. Kiedy Australia otworzyła swe granice dla osób przybywających z różnych zakątków świata, lokalne menu zyskało bardzo na atrakcyjności. Szczególnie dzięki wpływom kuchni azjatyckiej i europejskiej.

Najbardziej znane, typowe dla Australii specjały:

• lamingtony – kostki biszkopta oblane lukrem czekoladowym, obtoczone w wiórkach kokosowych.
• pawłowa – torcik bezowy
• anzac – ciasteczka, które wymyślono tak, aby przetrwały najdłuższą podróż,
• Tim Tam – czekoladowe biszkopty, sprzedawane tylko w Australii.

Aby poczuć smak Australii, zachęcam do samodzielnego przygotowania lamingtonów. Przepis prosty, składniki ogólnie dostępne. Wersja polska jest równie smaczna.

Podstawą przepisu jest biszkopt.

Składniki:

• mąka pszenna - 1/2 szklanki
• mąka ziemniaczana - 1/2 szklanki
• cukier - 1 szklanka
• jajka - 4 szt.
• proszek do pieczenia - 1 łyżeczka

Białka ubić na sztywną pianę. Stopniowo dodawać żółtka i cukier, cały czas ubijając. Wymieszać mąkę i proszkiem do pieczenia. dodać do ubitej masy i dobrze wymieszać. Brytfannę wyłożyć papierem do pieczenia. Ciasto wlać do brytfanny. Do rozgrzanego do 175⁰C urządzenia włożyć brytfannę. Piec ciasto 12 - 14 min. (w Varadero oczywiście).

Lukier

• 750 g cukru pudru
• 90 g kakao
• 70 g masła
• olejek waniliowy
• 220 ml wrzącej wody

Wsypać cukier puder i kakao do naczynia, które będziemy mogli położyć na garnku. Dodać masło, ekstrakt z wanilii i wrzącą wodę. Całość wymieszać na gładką masę. Naczynie umieścić na garnku z lekko gotującą się wodą. Powstały lukier mieszać przez 2 - 3 minuty, powinien być dość rzadki (gdyby był zbyt gęsty możemy dodać trochę wrzątku). Im bardziej rozrzedzony będzie lukier, tym głębiej wsiąknie w biszkopty.

Wystudzone ciasto pokroić w kostkę. Maczać w lukrze, a następnie obtoczyć w wiórkach kokosowych.

Zostawić kostki do zastygnięcia.

Smacznego.

Kulinarna podróż dookoła Świata etap XI - Filipiny

Po kulinarnej wizycie w Indiach, pora przepłynąć się na Filipiny.
Filipiny to kraj, który często kojarzony jest raczej z różnymi kataklizmami typu powodzie, trzęsienia ziemi czy fale Tsunami.
Jednak jest to kraj, który ma bardzo wiele do zaoferowania turystom. Poza oczywiście fauną oraz florą, Filipiny posiadają cudowne wysepki z licznymi białymi plażami, rafy koralowe czy przede wszystkim zabytki z czasów panowania Hiszpanów.
Do najpiękniejszych miast Filipin należy stolica - Manila czy Cebu oraz Davao.
Jednak my, jak zwykle - skupimy się raczej na kulinarnej stronie tego pięknego, tropikalnego kraju.

Kuchnia filipińska ze względu na swoją historię oraz położenie geograficzne wykazuje wpływy Chin, Malezji czy Hiszpanii, dla której Filipiny przez długie lata były kolonią.
Z racji nieco "wyspiarskiej" budowy, w kuchni tej dominują owoce morza - ryby, krewetki, rośliny morskie itp.
W potrawach, bardzo rzadko stosowane są ziemniaki, które zastępuje ryż czy makarony.
Jako, iż kuchnia filipińska, uchodzi na świecie za jedną z najzdrowszych, a wszystkie dania mają pozytywny wpływ na organizm i samopoczucie, warto odnotować fakt, iż odróżnieniem tej kuchni od innych z tamtych rejonów jest zamiłowanie do słodyczy. To właśnie tam, możemy spróbować wyśmienitych filipińskich lodów najczęściej o smaku serowym czy awokado.

Bardzo dużo dań serwowanych jest w standardowej formie. To znaczy, podaje się ugotowany ryż, z dodatkiem jakiegoś mięsa lub z owocami morza, a wszystko to polewa się jakimś specjalnym a przede wszystkim pasującym sosem. Mimo, iż skład dania specjalnie "nie powala" ani nie zaskakuje - smak może to wszystko nadrobić. 

Najpopularniejszymi daniami, które będąc na Filipinach należy skosztować to przede wszystkim Lumpia - specjalny rodzaj naleśników, Adobo - potrawa, którą robi się z marynowanego mięsa, Kari-Karing - rodzaj gulaszu czy Balut - kacze jajo z zarodkiem(!), a danie to jest potrawą narodową na Filipinach.

Co zatem z kuchni filipińskiej może przyrządzić posiadacz VARADERO?
Filipińskie udka!

Składniki:
Udka kurczaka - 10 sztuk
Sos sojowy
Sos sweet-chilli
Ketchup pikantny
Olej

Przygotowanie:
Udka kurczaka należy umyć oraz włożyć do osolonej wcześniej wody i odstawić na bok na godzinę.
W między czasie, w misce mieszamy obydwa sosy (po dwie łyżki każdego), Ketchup (2 łyżki), Vegetę (2 łyżeczki). Następnie do miski z mieszanką należy wrzucić wcześniej odsączone z wody udka i wszystko razem porządnie wymieszać.

Rozgrzewamy VARADERO do 250 stopni oraz na blachę wylewamy olej. Gdy blachy z olejem rozgrzeją się, kładziemy na olej udka z kurczaka wcześniej wymieszane z mieszanką sosów i smażymy aż do uzyskania przyrumienionego koloru.

SMACZNEGO!

Kulinarna podróż dookoła Świata etap X - Indie

Indie - kraj "pożądany" przez turystów, który obok Chin, Australii czy Meksyku ma bardzo dużo do zaoferowania nie tylko, jeśli chodzi o architekturę, kulturę czy sztukę ale również pod względem kulinarnym."Czerwony Fort", Tadż Mahal czy świątynia Khajuraho to tylko jedne z wielu, cudownych zabytków, które są  - można rzecz - obowiązkowe do zwiedzenia przez każdego turystę.
My jednak - pozostawiając architekturę i zabytki na boku - skupimy się na kulinarnej stronie Indii.

Spróbujmy zamknąć oczy i wyobrazić sobie to, z czym kojarzy nam się kuchnia indyjska?

Otóż większość z Was na pewno trafiła - ryż, kurczak, ziemniaki a przede wszystkim owoce - to najbardziej wykorzystywane produkty w kuchni indyjskiej.

Kuchnia indyjska uchodzi - a przynajmniej tak się mówi - za wegetariańską. Można byłoby się z tym zgodzić, ponieważ bardzo dużo dań tworzonych jest głównie z warzyw oraz ryżu, aczkolwiek druga połowa dań, zawiera w swoim składzie mięso - głównie kurczaka.
Specyfiką tejże kuchni jest przede wszystkim fakt, iż podzielona jest tak jakby na dwie części. Północną, na którą wpływ ma głównie kuchnia chińska oraz mongolska, gdzie dominują przyprawy korzenne, chilli czy potrawy mączne wraz z chlebem. W tej również części, używanie i spożywanie mięsa jest dozwolone.
W części południowej zaś, nie praktykuje się jedzenia potraw mięsnych. Co więcej - jest to tam zakazane. Skutkiem tego, dominuje tutaj głównie ryż.

Drugą ciekawostką jest fakt, iż gdybyśmy znaleźli się na południu Indii do spożywania posiłków nie dostalibyśmy sztućców a wszelkie potrawy spożywa się wyłącznie palcami prawej dłoni.

Do najpopularniejszych dań, które na pewno są obowiązkowe do spożycia będąc w tamtych rejonach, zalicza się po pierwsze - Dosy. Są to bardzo cieniutkie naleśniki z warzywami przyprawione dosyć sporą ilością curry. Kolejne danie to Idli czyli ryżowe kluski z dodatkiem soczewicy. Malaj kofta - to kolejna popularna potrawa. Wykonane jest z serowo-warzywnych kulek, które zanurza się w specjalnie przygotowanym sosie.
Ponadto, spożywa się Biryani, Pulao, Thali.

Co prawda każdą z tych potraw idzie wykonać samemu, aczkolwiek wiadomo - nie będą one smakowały tak samo jak tam. Zresztą... tyczy się to każdej kuchni.

Posiadacze VARADERO będą mogli spróbować przyrządzić coś indyjskiego dla siebie, a będą to ziemniaki po bombajsku.

Składniki:
4 duże ziemniaki ugotowane w mundurkach
Olej słonecznikowy
1 duża łyżka ziaren czarnej gorczycy
Szczypta kminu rzymskiego
1 duża łyżka kurkumy
1 łyżka zielonych ziaren kolendry
1 łyżeczka sproszkowanego chilli
2-centymetrowy korzeń imbiru
Pęczek świeżych liści kolendry
Masło

Przygotowanie:

Na VARADERO nakładamy brytfankę z ilością wody wystarczającą do ugotowania czterech ziemniaków na temperaturze 150 stopni. Gdy ziemniaki zostaną ugotowane, odkładamy brytfankę na bok i studzimy ziemniaki.
Kolejno rozgrzewamy VARADERO do 230 stopni i wylewamy na blachę 3 duże łyżki oleju słonecznikowego. Wsypujemy na rozgrzany olej kolejno wszystkie przyprawy. Obieramy ziemniaki i kroimy jest na pół - znowu na pół - i na trzy części.
Obieramy 2 centymetrowy korzeń imbiru i ścieramy tarką wprost na blachę. Dodajemy odrobinę masła, całość podsmażamy i dodajemy ziemniaki wraz z posiekanymi liśćmi kolendry. Gdy ziemniaki nabiorą koloru będzie to oznaka, iż potrawa jest gotowa.


Smacznego!

Kulinarna podróż dookoła Świata etap IX - Wietnam

Wszyscy raczej kojarzą Wietnam zarówno z wojną, która miała miejsce w latach 60' - XX wieku, oraz z wieloma, tanimi podróbkami różnych dóbr, które na co dzień kupujemy w sklepach.
Jednak od jakiegoś czasu, na naszym krajowym rynku pojawia się co raz więcej punktów gastronomicznych, które w swojej ofercie, przede wszystkim mają kuchnię wietnamską. Czym jest kuchnia wietnamska i jaka jest jej geneza? Otóż opowiemy o tym, przy okazji naszego zwiedzania Wietnamu .

Wietnam jest krajem, położonym w południowej części Azji ze stolicą w Hanoi. Jest to kraj wielonarodowościowy, a wszystko dzięki trwającym przez setki lat migracją, które nawet miały miejsce jeszcze w XX wieku. Przeważa tam uprawa roli - różnorakiej, jednak to, z czego Wietnam słynie to nic innego jak kawa. Poza tym, bardzo popularna jest również uprawa ryżu oraz ananasów.
Powróćmy jednak do kulinariów.

Podobnie jak w Chinach, różnorodność kuchni zależy od regionu. Wietnam podzielony jest na trzy obszary - rejony. Północny, południowy oraz środkowy. W każdym z tych rejonów inaczej podaj się dania, inaczej się je przyrządza oraz inne składniki dominują w daniach.
Pomimo podziałów, jest również wiele dań, które dostaniemy przyrządzone tak samo - w całym kraju. Są to głównie popularne dania ryżowe, ale także popularna w Polsce pasta krewetkowa czy chociażby równie znane sajgonki.
Jak podają różne źródła, kuchnia wietnamska po dziś dzień, pozostaje pod bardzo silnym wpływem kuchni francuskiej poprzez kolonizacje, które miały na terenie kraju miejsce. Mimo wszystko, bardzo przypomina w swojej budowie, daniach i sposobie przyrządzania kuchnie chińską.
Jeżeli komuś uda się wyjechać na wycieczkę do Wietnamu, poza obowiązkami turystycznymi jakie jest zwiedzenie Hoi An - czyli niewielkiego miasteczka w środkowym Wietnamie, czy innego - równie pięknego miasta - Phan Thiet albo poznanie życia ludności plemiennej zwanej Mong jest także skosztowanie kilku tradycyjnych potraw. Po pierwsze zupa zwana pho - czyli coś w rodzaju naszego makaronu, jednak na bazie wołowiny a po drugie Nem znane u nas jako sajgonki - czyli farsz zawijany w jadalny papier ryżowy.

Dla użytkowników Varadero podamy ciekawy przepis, aby samemu, przyrządzić sobie wietnamskie danie w swoim domu. Będzie to zupa krewetkowa prosto znad Mekongu.

Składniki:
2litry wody
400ml mleka
8 łyżek cukru
8 łyżek sosu rybnego
800ml mleczka kokosowego
600gr surowych krewetek
600gr przygotowanego makaronu  udon
4 szczypiorki
kolendra

Przygotowanie:
Najpierw siekamy na grube kawałki krewetki. Następnie, na rozgrzanym VARADERO do 150 stopni, kładziemy brytfankę, i dodajemy kolejny wodę, mleko, cukier i sos rybny. Doprowadzamy do zagotowania i dodajemy mleczko kokosowe i całość gotujemy jeszcze przez 4 minuty. Następnie wrzucamy krewetki i gotujemy dalej przez ok. 2 minuty
W ostatnim etapie, dodajemy do gotowanej mieszanki makaron udon i mieszamy trzymając w gotującej się zupie przez ok. 1 minutę.

Dzielmy na porcje dekorując kolendrą oraz szczypiorkiem!

SMACZNEGO